In de serie 'Het Woud der Fluisteringen' tover ik mysterieuze boslandschappen tevoorschijn waar tekst en beeld naadloos in elkaar overvloeien. De woorden zijn niet zomaar geschreven; ze dwarrelen neer als herfstbladeren, lossen op in mistige diepten of stijgen op als gefluister uit de aarde. De letters vormen sluiers van mist – fragmenten van verhalen die zich stilletjes nestelen tussen boomstammen, bladerdaken en schaduwen.

De schilderijen balanceren tussen realisme en abstractie: sommige doeken tonen een herkenbaar bos, andere suggereren slechts bomen en lichtstralen. Metallic folie weerkaatst subtiel het licht en versterkt de poëtische gelaagdheid van het werk. Wat in eerste instantie een stil landschap lijkt, onthult bij nadere beschouwing een wereld vol taal en betekenis.

De inspiratie voor deze serie komt uit de literatuur, poëzie en oude verhalen waarin het bos vaak symbool staat voor het onbekende, het onderbewuste of het magische. De teksten zijn fragmenten van gedachten, zinnen uit boeken of woorden zonder begin of einde – echo's van wat gezegd is of nog gezegd moet worden.

Forest of Whispers nodigt uit tot stille contemplatie en verwondering. Dit zijn schilderijen waarin je jezelf kunt verliezen en die je met je ogen kunt lezen.