Beschrijving
Mist in de uiterwaarden
De zon is nog maar net boven de horizon verschenen, en ik ben al in het riviergebied. Alles is wazig door een soort zachte, zilveren sluier – mist. Het water glinstert zwakjes tussen het hoge riet en de lage struiken. Het is alsof er overal kleine spiegeltjes zijn gestrooid die de lucht weerspiegelen. Zo nu en dan probeert de zon door de mist heen te breken, waardoor ik een glimp van de wereld opvang. Dan zie ik een groepje bomen, die als slaperige reuzen boven het water uitsteken, of een kleine open vijver, die glinstert als een plas gesmolten zilver. Soms piept er een stukje land, een beetje verlegen, uit de mist.
Er hangt een heerlijke geur in de lucht – vochtige aarde, aards mos en zoet riet, allemaal door elkaar gemengd. Het is zwaar en fris tegelijk, als een geheim gefluister van honderden jaren geleden. Mijn voeten zakken een beetje weg bij elke stap in de zachte, natte grond. Om me heen hoor ik het riet zachtjes tegen elkaar ruisen. Dan breekt een zonnestraal door de mist en verlicht een stukje water of een paar bomen. Het geeft me het gevoel alsof de hele wereld zich speciaal voor mij, persoonlijk, uitslooft.
De bomen bij de vijver zijn allemaal kort en kronkelig. Hun takken zijn zwaar van vocht en mist, gedrapeerd met slierten mos als oude, fluweelachtige gordijnen in een oud theater. Het water probeert hun knoestige vormen te weerspiegelen, maar de mist verstoort de reflectie voortdurend en verandert die in golvende, dansende schaduwen. Het is alsof het hele landschap ademt. Een zachte golf mist drijft over de vijver, rolt dan over het pad en raakt zelfs mijn handen aan als ik erdoorheen loop. Het is bijna magisch.
Alles lijkt hier in slow motion te gaan, alsof de tijd zelf even een pauze heeft genomen. Ik loop gewoon door, luisterend naar het kabbelen van het water rond de boomwortels, het zachte getik van vallende takjes en het geritsel van kleine beestjes die zich in het riet verschuilen. Zo nu en dan trekt de mist even terug en laat me iets zien wat ze verborgen hield. Zoals deze eeuwenoude boom, waarvan de wortels half in het water en half op de oever staan, met takken die als vermoeide armen naar de hemel reiken. Een groepje vogeltjes huppelt langs de takken, alsof ze een klein feestje vieren. Dan rolt de mist weer op en hult ze opnieuw in een wolk. Het landschap laat je slechts een flits van zichzelf zien voordat het weer verdwijnt in pure mysterie.
Het pad kronkelt om deze grote vijver heen. Het water is spiegelglad en weerspiegelt al die zachte kleuren van de mist – lichtblauw, zachtgrijs en een glimpje goud waar de zon doorheen probeert te breken. Het riet langs de waterkant wiegt zachtjes in de wind. Plotseling voelt het alsof de hele plek leeft, ademt en me heel zachtjes toefluistert: Kijk goed. Luister goed. Loop voorzichtig.
Ik hoor in de verte het koor van kikkers, laag en ritmisch, alsof ze een oeroud lied zingen dat alleen zij kennen. Een zwerm libellen zoeft over het water, hun vleugels glinsteren als fragiel glas. Ik sta even stil, adem in, adem uit, en voel de mist bijna mijn wangen strelen. Alles is stil, maar tegelijkertijd bruist het van leven.
Langzaam klimt de zon hoger. De mist trekt zich terug, maar speelt nog steeds met het licht. Schaduwen en vormen verschuiven voortdurend en het natte landschap toont een andere kant van zichzelf. Hier is een glinsterende vijver, daar staan een aantal bomen die lijken te dansen in de wind. Het is alsof ik in een geheime wereld ben beland, een plek die niet iedereen te zien krijgt. En ik weet dat ik dit moment voor altijd in mijn geheugen zal bewaren, als een kostbare schat.
Terwijl ik de uiterwaarden verlaat, krult de mist zich nog een laatste keer om me heen. Ze fluistert: "Kom terug. Er valt altijd meer te ontdekken." Ik loop terug naar het vaste pad, maar ik heb het gevoel dat ik een stukje van die magie van het riet en de rivieroevers met me meedraag – een vleugje mist en water dat in mijn hart zal blijven, zelfs als ik hier ver vandaan ben.
Geschreven door Elise Eekhout
Bekeken: 10
Reviews
Er zijn nog geen Beoordelingen.